19 Ağustos 2014 Salı


Sevgili Dostlarımız,

Dun sevgili Ata Hocamızı yolcu ettik...
Sadece İLKYAR'daki gönüllü, arkadaş, öğretmen ve ilkyar larimizin degil,
Hacettepe, Mersin, İstanbul, MEB ve diğer ortamlarda da hepimizin
Ata Hocası için cenaze namazı öncesi söz verdiler,
bir arkadaşı konuşmak ister mi dediler...
Ben de Ata Hocayı kaybetmeden önce gördüğüm bir rüyayı kısaca paylaştım:

"Ortamda ben varım, Ata Hoca var, bir iki kisi daha var,
ama kimler olduklarını bilemiyorum...
Acaba kimler olabilir diye de o an düşünemedim...
Simdi bazı yakıştırmalar yapsam da, sadece Ata Hoca ya bakıyordum...
Ata Hocaya sordular...
-Bu dünyadan göçerken ne söylemek istersin?
- Tüm çocuklara onlara çok ama çok sevdiğimi söyleyin...
   Tüm insanlara da sevgimi ve selamlarımı söyleyin..."

Ata Hocanin bize kazandirdigi guzel insanlardan biri de sevgili Tulin dir...
Tülin' in yazisini paylasiyor,
Selam, sevgi ve saygılarımızı yolluyoruz...
İLKYAR


Hayattan Ne Öğrendim?

[Üç gündür içim yanıyor…
Külleniyor sonra bir yazı, bir fotoğraf, bir anı
tekrar kanıyor ruhum.
Bu acı haberle kendi kendimi sorguladığım şu günlerde hiç değilse
“insanlık ölmesin”
ne olur diyorum. Tülin Otbiçer ACAR]


* * *
Hayattan ne öğrendim?
Sonsuz bir karanlığın içinden doğdum.
Işığı gördüm, korktum.
Ağladım.
Zamanla ışıkta yaşamayı öğrendim.
Karanlığı gördüm, korktum.
Gün geldi sonsuz karanlığa uğurladım sevdiklerimi...
Ağladım...
* * *


* * *
Yaşamayı öğrendim.
Doğumun, hayatın bitmeye başladığı an olduğunu;
aradaki bölümün, ölümden çalınan zamanlar olduğunu öğrendim
* * *

Zamanı öğrendim.
Yarıştım onunla...
Zamanla yarışılmayacağını,
zamanla barışılacağını,
zamanla öğrendim...
* * *
İnsanı öğrendim.
Sonra insanların içinde iyiler ve kötüler olduğunu...
Sonra da her insanın içinde iyilik ve kötülük bulunduğunu öğrendim.
* * *
Sevmeyi öğrendim.
Sonra güvenmeyi...
Sonra da güvenin sevgiden daha kalıcı olduğunu,
sevginin güvenin sağlam zemini üzerine kurulduğunu öğrendim.
* * *
* * *
İnsan tenini öğrendim.
Sonra tenin altında bir ruh bulunduğunu...
Sonra da ruhun aslında tenin üstünde olduğunu öğrendim.
* * *
* * *
Evreni öğrendim.
Sonra evreni aydınlatmanın yollarını öğrendim.
Sonunda evreni aydınlatabilmek için önce çevreni aydınlatabilmek gerektiğini öğrendim.
* * *



* * *
Ekmeği öğrendim.
Sonra barış için ekmeğin bolca üretilmesi gerektiğini...
Sonra da ekmeği hakça üleşmenin, bolca üretmek kadar önemli olduğunu öğrendim.
* * *
Okumayı öğrendim.
Kendime yazıyı öğrettim sonra...
Ve bir süre sonra yazı, kendimi öğretti bana...
* * *
Gitmeyi öğrendim.
Sonra dayanamayıp dönmeyi...
Daha da sonra kendime rağmen gitmeyi...
* * *
Dünyaya tek başına meydan okumayı öğrendim genç yaşta...
Sonra kalabalıklarla birlikte yürümek gerektiği fikrine vardım.
Sonra da asıl yürüyüşün kalabalıklara karşı olması gerektiğine aydım.
* * *
Düşünmeyi öğrendim.
Sonra kalıplar içinde düşünmeyi öğrendim.
Sonra sağlıklı düşünmenin kalıpları yıkarak düşünmek olduğunu öğrendim.
* * *

* * *
Namusun önemini öğrendim evde...
Sonra yoksundan namus beklemenin namussuzluk olduğunu;
gerçek namusun, günah elinin altındayken, günaha el sürmemek olduğunu öğrendim.
* * *
Gerçeği öğrendim bir gün...
Ve gerçeğin acı olduğunu...
Sonra dozunda acının,
yemeğe olduğu kadar hayata da lezzet kattığını öğrendim.
* * *
Her canlının ölümü tadacağını,
ama sadece bazılarının hayatı tadacağını öğrendim.
Can DÜNDAR

* * *
* * *
Ben dostlarımı ne kalbimle
Ne de aklımla severim.
Olur ya ...
Kalp durur ...
Akıl unutur ...
Ben dostlarımı ruhumla severim.
O ne durur, ne de unutur ...
MEVLANA



1 yorum:

  1. 3 yıl geçti. Güzel anılar biriktirmeme vesile oldun Ata hocam. Bir gönüle girmek meğer erdem buymuş. Var ol. Var olalım. Güzel anılarla yol alalım.

    YanıtlaSil